ក

សូមជួយដាក់សំឡេង ។

វិគីភីឌា

ក(ន)

បន្ទេរភាសា

ខ្មែរ

និរុត្តិសាស្ត្រ

មកពីអក្សរព្រាហ្មី () ប្រៀបធៀបនឹងព្យញ្ជនៈបាលី> ka(ក) និងសំស្ក្រឹត > ka(ក)

ការបញ្ចេញសំឡេង

ក[kɑɑ]

នាម

ក

1. ព្យញ្ជនៈ​ទី ១ ក្នុងវគ្គទី ១ ជាកណ្ឋជៈ មានសំឡេងក្នុងឋានបំពង់​ក ជាសិថិល-អឃោសៈ ។
2. អវយវៈដែលតពីក្បាលទៅស្មា ឬទៅខ្លួននៃមនុស្សសត្វ។ ដៃជើងមនុស្សក៏មាន ក​ដែរ​​ ឧទាហរណ៍: កដៃ, កជើង។ ទងខាងដើមកួរស្រូវក៏ហៅកដែរ ឧទាហរណ៍: កស្រូវ ។ កន្លែងដែលត​ជាប់ពីមាត់ដបជាដើមចុះទៅទល់នឹងក្អេង​ក៏ហៅកដែរ ឧទាហរណ៍: កដប, កក្អម ។
3. ភូមិនៃសង្កាត់​ច្រាំង​ចំរេះ២ ខណ្ឌឫស្សីកែវ រាជធានី​ភ្នំពេញ ។ (លេខកូដភូមិ ១២០៧០៧០១)
4. ភូមិនៃឃុំ​ចុងកាល់ ស្រុក​ចុងកាល់ ខេត្តឧត្តរមានជ័យ ។ (លេខកូដភូមិ ២២០៣០២០៣)

ន័យដូច

• កណ្ឋ

ពាក្យទាក់ទង

ពាក្យទាក់ទង

កក្អម កជើង កឈរ កត្រង់ កដប កដៃ កស្រូវ កអំពូល កាច់ក កាត់ក កមនុស្ស ក្រវាត់ក ខ្សែក គល់ក គៀកក ចងក ច្របាច់ក

ច្របាច់កឲ្យស្លាប់ ឈឺក ដងក ដុំបំពង់ក បាក់ក បំពង់ក បំពង់កក្នុង បំពង់កក្រៅ ផ្នត់ក មួលក មេក រោគស្លេស្មបំពង់ក ស្អកក អារក អ្នកមិនចេះកខ

បំណកប្រែ

១.អក្សរខ្មែរ

[[]] :

• (អក្សរខ្មែរ វគ្គ-ក): ក ខ គ ឃ ង ។

២.អវយវៈនៃមនុស្ស

ចិន :【生理】颈，脖子；领子

អង់គ្លេស : neck (ណិច); collar (ខលឡឺរ); connecting link (ខន់ណិខធិង លិង)

៣.ភូមិនៅភ្នំពេញ និងឧត្តរមានជ័យ

អង់គ្លេស : Ka, Kor

• (ភូមិនៃសង្កាត់ច្រាំងចំរេះ២): ក ខ១ ខ២ ឃ ។
• (ភូមិនៃឃុំចុងកាល់): ក គោកវត្ត ចុងកាល់ ឈក ព្រៃធំ បន្ទាយចាស់ ស្រម៉ ។

សូមមើលផងដែរ

• កណ្ឋជៈ
• ជីវ្ហា
• ទន្ត
• ទន្តជៈ
• ទន្តោដ្ឋជៈ
• ធ្មេញ
• បបូរមាត់
• មាត់
• រឹមបបូរមាត់
• សិថិល
• សិថិល-អឃោសៈ
• អឃោសៈ
• អណ្ដាត
• អសិថិល
• ឱដ្ឋ
• ឱដ្ឋជៈ
• ឱស្ឋ

កិរិយាសព្ទ

ក

1. តាំងផ្ដើម, តាំងធើ្វ ។ ​ឧទាហរណ៍៖ ១.កសាង ។ ២.កកើត ។ ៣.កចេតិយ ។ ៤.កភូមិ ។

ពាក្យទាក់ទង

ពាក្យទាក់ទង

កកើត កចេតិយ កទឹកកដី

កភូមិ កសាង កសាងខ្លួន

សន្ដានពាក្យ

• កំណ
• បង្ក

បំណកប្រែ

តាំងធ្វើ, ផ្ដើមធ្វើ, កើតឡើង

ចិន : 建设，建造，兴建；建立，创立 ។

អង់គ្លេស : build ('ប៊ៀលដ៍), construct (ខន់'ស្ថ្រាខ់ថ៍), create (ឃ្រី់'អេត), found ('ផ្វោនដ៍); base on ('បេសអន, 'បេសស្អន); commence (ខម់'ម៉ិនស៍), start up (ស្ទ៉ាតអាប់, ស្ទ៉ាតថាប់); come into being (ខាំអ៊ិនធូប៊ីអ៊ិង, ខាំមិនធូប៊ីអ៊ិង)

ផ្នត់ដើម

ក-

1. កជាបុព្វបទសំរាប់ដាក់នៅ​ពីមុខពាក្យណាមួយធ្វើឲពាក្យនោះកាន់តែមានន័យសកម្ម​ និងសង្កត់ន័យ​នៃពាក្យកាន់តែខ្លាំងឡើង។

ឧទាហរណ៍៖

1. ក+ម > ខ្មៅ
2. ក+កាយ > កកាយ
3. ក+កូរ > កកូរ
4. ក+កូត > កកូត
5. ក+កិត > កកិត
6. ក+ក្រើក > កក្រើក
7. ក+ក្រោះ > កក្រោះ
8. ក+កិល > កកិល
9. ក+កេះ > កកេះ
10. (ក+កែក)+(ក+កោក) > កកែកកកោក
11. (ក+កែង)+(ក+កោង) > កកែងកកោង
12. ក+កោក > កកោក
13. ក+កោស > កកោស
14. ក+ក្អាក > កក្អាក
15. ក+ក្អិល > កក្អិល
16. ក+ក្អឹក > កក្អឹក
17. ក+ក្អៀក > កក្អៀក
18. (ក+ខិក)+(ក+ខុក) > កខិកកខុក
19. ក+ខឹក > កខឹក
20. (ក+ខ្វេស)+(ក+ខ្វាស) > កខ្វេសកខ្វាស

ន័យដូច

• ក-

ពាក្យទាក់ទង

ពាក្យទាក់ទង

កកាយ កកិត កកិល កកូត កកូរ កកេះ កកែកកកោក កកែងកកោង កកោក

កកោស កក្រើក កក្រោះ កក្អាក កក្អិល កក្អឹក កក្អៀក កខិកកខុក កខឹក កខ្វេសកខ្វាស ខ្មៅ

បាលី

និរុត្តិសាស្ត្រ

មកពីអក្សរ ka

ការបញ្ចេញសំឡេង

កៈ

នាម

ក

1. គឺជាព្យញ្ជនៈទីមួយរបស់បាលី ។

សំស្ក្រឹត

និរុត្តិសាស្ត្រ

មកពីអក្សរសំស្ក្រឹត

ការបញ្ចេញសំឡេង

កៈ

នាម

ក

1. ជាព្យញ្ជនៈមួយរបស់សំស្ក្រឹត ។

ឯកសារយោង

1. វចនានុក្រមខ្មែរសម្ដេចសង្ឃរាជ ជួន ណាត
2. វចនានុក្រមខ្មែរ អង់គ្លេស
3. Scribd
4. ដកស្រង់ចេញពីការលើកទឡ្ហីករណ៍របស់លោកសាស្ត្រាចារ្យកេង-វ៉ាន់សាក់ (ចំពោះផ្នត់ដើម)