ចៃ

( ន. ) សត្វ​ល្អិត​អាស្រ័យ​នៅ​នឹង​កាយ​មនុស្ស ឬ​សត្វ​តិរច្ឆាន បរិភោគ​ឈាម​ជា​អាហារ ។

ស. ( ន. ) ចិត្ត : គាប់​ចៃ គឺ​គាប់​ចិត្ត, ពេញ​ចិត្ត (ស. ខ្ចប់ចៃ អ. ថ. ខបចៃ); ចុនចៃ (ស. ចនចៃ អ. ថ. ចុនចៃ) គឺ​ទាល់​ចិត្ត ទាល់​គំនិត (មិន​សូវ​ប្រើ; មាន​ប្រើ​តែ​ក្នុង​កាព្យ​ខ្លះ) ។