ជគត

ដោយWiktionary

ជៈគត់ សំ. ( ន. ) សត្វ​លោក, មហា​ជន...។ ពាក្យ​នេះ​ប្រទះ​ឃើញ​ជា​ញឹក​ញយ​នៅ​សិលា​ចារឹក​សម័យ​មហា​នគរ (នគរ​ធំ, នគរ​វត្ត) ។