ដោះ

ដោយWiktionary

( ន. ) អវយវៈ​របស់​មនុស្ស​ឬ​សត្វ ឋិត​នៅ​ត្រង់​ដើម​ទ្រូង; បើ​ជា​ស្រី​ឬ​ញី សម្រាប់​ឲ្យ​កូន​បៅ ។ ប៉ែក​របស់​គ្រឿង​វាយ​ដំ​ពួក​មួយ ដែល​មាន​សណ្ឋាន​ខាង​ក្រោម​ផត​ចូល ខាង​លើ​ខ្ពស់​កំពុង​ឡើង ស្រដៀង​នឹង​ដោះ : ដោះ​គង, ដោះ​រគាំង ។

( កិ. ) ស្រាយ, កែ​ស្រាយ, ធ្វើ​ឲ្យ​របូត​ពី​ចំពាក់​គ្នា, បើក​លែង, គេច​ចេញ, គេច​កែ : ដោះ​ប្រស្នា, ដោះ​ចំណង, ដោះ​បំណុល, ដោះ​មនុស្ស​ទោស, ដោះ​ខ្លួន​ចេញ, និយាយ​ដោះ ។ល។