ទី

ដោយWiktionary

( ន. ) កន្លែង, តំបន់ : ទី​ណា ?, ទី​នេះ, ទី​នុ៎ះ, ទី​នោះ, ទី​ឯណោះ ។ ក្រសួង, មុខងារ : ទី​សេនាបតី, ស្ដីទី​ចាងហ្វាង ។ ទីពឹង​អ្នក​ពំនឹង, អ្នក​ជួយ​ទំនុកបម្រុង ។ ទី​ពំនាក់ អ្នក​ឲ្យ​ពឹងពាក់ ។ ទី​ស្រឡាញ់ គ្រឿង​ដែល​នាំ​ឲ្យ​ស្រឡាញ់, អ្នក​ដែល​ខ្លួន​ស្រឡាញ់, អ្វី​ៗ​ដែល​ខ្លួន​ស្រឡាញ់ : មនុស្ស​ជា​ទី​ស្រឡាញ់, ទ្រព្យ​ជាទី​ស្រឡាញ់ ។ ទី​រឭក ឬ --រលឹក គ្រឿង​រឭក, មនុស្ស​ឬ​គុណជាតិ​អ្វី​មួយ ឬ​វត្ថុ​អ្វី​ដែល​គួរ​នឹក​គួរ​រឭក​ដល់ : យក​ព្រះ​រត្នត្រ័យ​ជា​ទី​រឭក; គុណ​មាតា​បិតា​ជា​ទី​រឭក​របស់​កូន; របស់​នេះ​ខ្ញុំ​ជូន​អ្នក​ទុក​គ្រាន់​ជា​ទី​រឭក ។ល។