បិតា

និរុត្តិសាស្ត្រ

មក​ពី​សំស្ក្រឹត បិតា ដែល​ក្លាយ​មក​ពី​ពាក្យ បិត្ឫ ។

អំណាន

• /បី.ដា/, អ.ស.អ.: /ɓəj.ɗaa/

បិដា បា.; សំ. ( ន. ) (បិតុ > បិតា; បិត្ឫ > បិតារ) បុរស​អ្នក​បីបាច់​រក្សា​កូន (ឪពុក) ។ បិតា​ក្មេក ឪពុក​ក្មេក ។ បិតា​ធម៌ ឪពុក​ធម៌ ។

នាម

1. បុរស​អ្នក​បីបាច់​រក្សា​កូន, ឪពុក, ឪ, ប៉ា។

   មាតា​បិតា​និង​អណាព្យាបាលសិស្ស។

   បណ្ដាំ​បិតា។

2. អ្នក​ដែល​មាន​ស្នាដៃ​ច្រើន​ក្នុង​មុខវិជ្ជា​ណា​មួយ

   អយល័រ​ជា​បិតា​គណិតវិទ្យា។

   អាញស្តាញជា​បិតា​រូបវិទ្យា​ទំនើប។

បកប្រែ

• អង់គ្លេស: father