រោទ៍

ដោយWiktionary

រោ សំ. បា. ( កិ. ) (រោទ < រុទ “យំ”) យំ​ឮ​សូរ​រំពង, ស្រែក​យំ​ខ្លាំង, យំ​ពេញ​សំឡេង : គោ​រោទ៍, ដំរី​រោទ៍, ក្មេង​វាយ​គ្នា​រោទ៍​រំពង ។ រោទ៍​ស្គរ ទូង​ស្គរ​កម្ទរ​ញាប់​រន្ថាន់ ។