វត្ត

ដោយWiktionary

វាត់ បា.; សំ. ( ន. ) (វត៌) ប្រព្រឹត្តិ, ការ​ប្រព្រឹត្ត, សេចក្ដី​ប្រតិបត្តិ; មុខ​ការ, កិច្ច ដែល​គួរ​ធ្វើ; នាទី; ការ​កាន់​សីល​ធម៌; សេចក្ដី​គោរព; ទំនៀម, សណ្ដាប់​ធ្នាប់ : មនុស្ស​មាន​វត្ត​ល្អ មនុស្ស​មាន​សេចក្ដី​ប្រតិបត្តិ​ល្អ; សិស្ស​ធ្វើ​វត្ត ឬ យក​វត្ត​គ្រូ សិស្ស​ធ្វើ​សេចក្ដី​គោរព​ចំពោះ​គ្រូ ។ វត្ត​ប្រតិបត្តិ (វាត់-ប្រៈតិប័ត) ការ​ប្រតិបត្តិ​តាម​កិច្ច​ដែល​គួរ​ធ្វើ ។ បើ​រួម​ចូល​ជា​មួយ​នឹង​សព្ទ​ដទៃ រៀង​ពី​ខាង​ដើម អ. ថ. វ័ត-តៈ, ដូច​ជា : វត្តប្បដិ​វត្ត (វ័ត-ត័ប-ប៉ៈដិវ័ត) វត្ត​ប្រតិបត្តិ​តូច​និង​ធំ ។ វត្ត​បទ (--បត់) ផ្លូវ​របស់​សីល​ធម៌ ។ វត្ត​វន្ត (--វ័ន) ដែល​មាន​វត្ត​ប្រតិបត្តិ; បើ​ស្ត្រី​ជា វត្ត​វន្តី ឬ វត្ត​វតី ។ វត្ត​សមាទាន (--សៈម៉ា--) ការ​កាន់​វត្ត​ប្រតិបត្តិ ។ វត្ត​សម្បន្ន (--សំ-ប័ន) ដែល​បរិបូរ​ដោយ​វត្ត​ប្រតិបត្តិ; បើ​ស្រី​ជា វត្ត​សម្បន្នា (--ស័ម-ប័ន-ន៉ា) ។ល។

វាត់ ( ន. ) ទី​ដែល​មាន​វត្ត​ប្រតិបត្តិ (?); អាវាស​ឬ​អារាម​ជា​ទី​នៅ​អាស្រ័យ​របស់​ពួក​សមណៈ : ឲ្យ​កូន​នៅ​វត្ត ឲ្យ​កូន​ទៅ​នៅ​រៀន​អក្សរ​ឯ​វត្ត ។ សាលា​វត្ត សាលា​សម្រាប់​ប្រជុំ​ធ្វើ​បុណ្យ​ក្នុង​វត្ត; សាលា​រៀន​ក្នុង​វត្ត ។ល។ បុរាណ​ហៅ​ថា ក្តី : ឲ្យ​កូន​ទៅ​នៅ​ក្តី ។