ហូរ

ដោយWiktionary

( កិ. ) រឥល​ជ្រុល​ទៅ​ឯង នៃ​ទឹក​ឬ​វត្ថុ​រាវ, នៃ​ខ្សាច់​ជាដើម : ទឹក​ហូរ, ឈាម​ហូរ, ទឹក​ភ្នែក​ហូរ​រហាម ។ បោល​ជ្រំ​ៗ​ជើង (ចំពោះ​តែ​គោ, ក្របី) : គោ​ហូរ ។ កិ. វិ. ឬ គុ. (ព. ប្រ.) រឥល​ឥត​ទើស​ទាក់, មិន​រអាក់​រអួល : និយាយ​ហូរ, មើល​សំបុត្រ​ហូរ; សម្តី​ហូរ ។ ហូរ​ហៀរ (ម. ព. ហៀរ) ។ ហូរ​ហែ កិ. វិ. ដែល​ហែ​ៗ​គ្នា​មិន​ដាច់, ដែល​ចេះ​តែ​មាន​បន្ត​គ្នា​មិន​ដាច់ : មាន​គេ​ទៅ​មក​ហូរ​ហែ ។ ព. ទ. បុ. បែក​ជា​អូរ​ហូរ​ទៅ​ជា​ស្ទឹង (មើល​ក្នុង​ពាក្យ បែក) ។