អធ្រាត្រ

ដោយWiktionary

អ័ត-ធ្រាត ពាក្យ​ប្រើ​ក្លាយ​មក​ពី សំ. ( ន. ) អធ៌រាត្រិ ឬ --រាត្រ “ពាក់​កណ្តាល​យប់”; អឌ្ឍ​រត្ត ឬ​អឌ្ឍ​រត្តិ : ធ្វើ​ការ​យប់​តាំង​ពី​ព្រលប់​ដល់​អធ្រាត្រ ។ អធ្រាត្រ​ដាស់​ទំ អធ្រាត្រ​ស្ងាត់ ។ (ព. កា.) : លង់​លុះ​អធ្រាត្រ ហៅ​ឆន្ទ​អមាត្យ មក​គិត​នៃ​បាន ព្រះ​ស្តែង​យក​សេះ​កម្លាំង​ហៅ​ហាន ចង​គ្រឿង​នូវ​អាន នាំ​មក​ថ្វាយ​ថ្វាត់ ។ កាព្យ​បទ​ផ្ចាញ់​មារ​បុរាណ ។