កង្ហែន

ដោយWiktionary

សូមជួយដាក់សំឡេង។

Wikipedia-logo.png
វិគីភីឌាមានអត្ថបទអំពីៈ

វិគីភីឌា

កង្ហែនកូឡុំប៊ី

ខ្មែរ[កែប្រែ]

ការបញ្ចេញសំឡេង[កែប្រែ]

នាម[កែប្រែ]

កង្ហែន (kânghên)

  1. សត្វ​មួយ​ប្រភេទ ក្នុង​ពួក​សត្វ​មាន​ដោះ​សម្បុរ​ខ្មៅ​ប្រផេះ រូប​ធំ​ជាង​កង្ហិច មាន​ផ្លែ​ឈើ​និង​សាច់​ក្នុង​គ្រាប់​ឈើ​ជា​អាហារ រឺ កំប្រុកដី ដែលស្ថិតក្នុងអំបូរកំប្រុក - ស្គីអូរីឌែ។ សត្វក្នុងសណ្ដានរបស់វាមានដូចជា កង្ហិច, កណ្ដៀទៀ។ល។ ​ភិនភាគ​៖ កង្ហែន​មាន​ប្រវែង​ដងខ្លួន​ពី ១៨៤-២១០​ម​.​ម និង​កន្ទុយ​មាន​ប្រវែង​ពី​១៤០-១៧៥​ម​.​ម​។ វា​មាន​មាឌ​មធ្យម និង​មាន​លក្ខណៈ​ខុសគ្នា​ពី​កង្ហិច​ដោយសារ​ទំហំ​។ ក្បាលមាន​ពណ៌​ប្រផេះ​ត្នោត​មាន​ឆ្នូត​ពណ៌​ខ្មៅ ហើយ​មាន​ពណ៌​ពងមាន់​នៅលើ​ខ្នង និង​ចំហៀង​ខ្លួន ចំណែក​ពោះ​មាន​ពណ៌​ប្រផេះ​ភ្លឺ​។ កន្ទុយ​មាន​ប្រវែង​ខ្លី​ជាង​ប្រវែង​នៃ​ក្បាល​-​ដងខ្លួន ច្រមុះ​របស់​វា​វែង​បន្តិច ហើយ​ចំពោះ​សត្វ​ញី​មាន​ដោះ​បី​គូ​។​ Share on twitterShare on google_plusone_shareMore Sharing Services

0

  Print រូបភាព


​ភិនភាគ​៖ កង្ហែន​មាន​ប្រវែង​ដងខ្លួន​ពី ១៨៤-២១០​ម​.​ម និង​កន្ទុយ​មាន​ប្រវែង​ពី​១៤០-១៧៥​ម​.​ម​។ វា​មាន​មាឌ​មធ្យម និង​មាន​លក្ខណៈ​ខុសគ្នា​ពី​កង្ហិច​ដោយសារ​ទំហំ​។ ក្បាលមាន​ពណ៌​ប្រផេះ​ត្នោត​មាន​ឆ្នូត​ពណ៌​ខ្មៅ ហើយ​មាន​ពណ៌​ពងមាន់​នៅលើ​ខ្នង និង​ចំហៀង​ខ្លួន ចំណែក​ពោះ​មាន​ពណ៌​ប្រផេះ​ភ្លឺ​។ កន្ទុយ​មាន​ប្រវែង​ខ្លី​ជាង​ប្រវែង​នៃ​ក្បាល​-​ដងខ្លួន ច្រមុះ​របស់​វា​វែង​បន្តិច ហើយ​ចំពោះ​សត្វ​ញី​មាន​ដោះ​បី​គូ​។​

​ជីវសាស្ត្រ​៖ សត្វ​ប្រភេទ​នេះ​ភាគច្រើន​រស់នៅ​លើដី និង​រក​ចំណីអាហារ​ដោយ​ប្រើ​ច្រមុះ​ដ៏​វែង​របស់​វា នៅលើ​ដី​ដែល​សម្បូរ​នៅ​ដោយ​កំទេចកំទី​ស្លឹកឈើ​ជាច្រើន​។ វា​ចូលចិត្ត​រស់នៅ​តាម​ទីជម្រក​ជាច្រើន​ប្រភេទ​ចាប់ពី​ប្រភេទ​ព្រៃ រហូតដល់​រស់នៅ​តាម​ចម្ការ​ផ្សេងៗ​។ ចំណី​របស់​វា​រួមមាន​គ្រាប់​ធញ្ញជាតិ ផ្លែឈើ និង​ពពួកសត្វ​ដែល​គ្មាន​ឆ្អឹង​កង​។

​រប៉ាយ​រស់នៅ​៖ នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា វា​មាន​វត្ត​មាននៅ​ខេត្តកោះកុង ពោធិសាត់ ឧទ្យាន​ជាតិ​វីរៈ​ជ័យ និង​តំបន់​ផ្សេងៗ​ទៀត​។ កង្ហែន​ក៏មាន​វត្តមាន​ផងដែរ​នៅក្នុង​ប្រទេស​ភូមា​ភាគ​កណ្តាល និង​ខាងកើត ចិន​ភាគខាងត្បូង វៀតណាម​ភាគខាងត្បូង ឡាវ និង​ថៃ​។

​ស្ថានភាព​អភិរក្ស​៖ សត្វ​នេះ​មាន​រស់នៅ​ស្ទើរ​គ្រប់​ទីកន្លែង មាន​ចលនា​រហ័សរហួន និង​រងគ្រោះថ្នាក់​តិចតួច​ពី​ការ​ទាក់​ចាប់​៕

ន័យដូច[កែប្រែ]

បច្ចេកសព្ទដកស្រង់[កែប្រែ]

បំណកប្រែ[កែប្រែ]

មើលផងដែរ[កែប្រែ]


ឯកសារយោង[កែប្រែ]

  1. វចនានុក្រមខ្មែរ