ការបណ្ដេញចេញពីអំណាច

1. (វិទ្យាសាស្ត្រនយោបាយ)ការបង្ខំនរណាម្នាក់ឬក្រុមណាមួយ ឱ្យចេញពីតំណែង មុខងារ តួនាទី ក្នុងគណបក្ស នយោបាយឬស្ថាប័នរដ្ឋ ពីព្រោះពួកគេបានបាត់បង់ជំនឿទុកចិត្តពីក្រុមឬស្ថាប័នរបស់ខ្លួន ឬដោយសារតែពួកគេមិនគោរពតាមលក្ខខណ្ឌច្បាប់និងគោលការន៍ផ្សេងៗ នៃក្រុមរបស់ខ្លួន។ overthrow from a position of power by force

   ឧ. នៅថ្ងៃទី១៨ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩៧០ សម្ដេចព្រះនរោត្តមសីហនុត្រូវបានសេនាប្រមុខលន់-នល់ និង អ្នកអង្គម្ចាស់ ស៊ីសុវត្ថិ-សិរិមតៈ បានធ្វើរដ្ឋប្រហារបណ្ដេញចេញពីអំណាចដោយសារព្រះអង្គត្រូវបានគេចោទប្រកាន់ថា មិនអាចគ្រប់គ្រងស្ថានភាពនយោបាយ និង វិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចនៅពេលនោះបាន។