ការបោះបង់តំណែង

1. (វិទ្យាសាស្ត្រនយោបាយ) ការដើរចេញឬការលាឈប់ពីមុខដំណែង ដោយសារមូលហេតុផ្សេងៗ ដូចជា ការមិនពេញចិត្តនឹងការងារ ទំហំការងារហួសពីសមត្ថភាព ឬ រងសម្ពាធនយោបាយណាមួយ។ abandonment of a position, abandon d'une postion

   ឧ. បន្ទាប់ពីទទួលជ័យជម្នះលើរបបសាធារណរដ្ឋខ្មែរ នៅថ្ងៃទី១៧ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ មករបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ ដែលមានសម្ដេចនរោត្តម-សីហនុ ជាព្រះប្រមុខរដ្ឋ បានចាប់ផ្ដើមឡើងកាន់កាប់អំណាចនៅប្រទេសកម្ពុជាចាប់ពីថ្ងៃទី១៧ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៥។ ប៉ុន្តែនៅឆ្នាំ១៩៧៦ ព្រះអង្គបានសម្រេចព្រះទ័យបោះបង់អំណាចជាព្រះប្រមុខរដ្ឋចោល។

   ឧ. ក្រោមការដឹកនាំរបស់លោកប្រធានាធិបតី បូរីស-យែលស៊ីន (Borish Yelthsin) ពីឆ្នាំ១៩៩១ ដល់ ឆ្នាំ២០០០ សហព័ន្ធរុស្ស៊ីបានជួបប្រទះនូវវិបត្តិនយោបាយនិងសេដ្ឋកិច្ចយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ មូលហេតុដែលធ្វើឱ្យមានវិបត្តិទាំងនេះ គឺដោយសារការផ្ដាច់ខ្លួនរបស់ប្រទេសចំនួន១៥ចេញពីសហភាពសូវៀត បញ្ហានយោបាយនៅអឺរ៉ុបខាងកើត ការដួលរលំជញ្ជាំងប៊ែរឡាំង ការដកកងទ័ពរុស្ស៊ីចេញពីអាហ្គានីស្ថាន និង ការផ្ទុះសង្គ្រាមមួយនៅឆេឆេនី។ ដូច្នេះហើយ ដោយមិនអាចដោះស្រាយវិបត្តិទាំងអស់នេះបាន លោកប្រធានាធិបតី បូរីស-យែលស៊ីន បានបោះបង់តំណែងរបស់ខ្លួនជាប្រធានាធិបតី ដោយផ្ទេរអំណាចទៅអោយលោក ប្លាឌីមា-ពូទីន គ្រប់គ្រងអំណាចជំនួសវិញ ហើយ រង់ចាំរហូតដល់មានការបោះឆ្នោតសាជាថ្មី។

   ឧ. ក្រោយពីការបោះឆ្នោតជ្រើសរើសតំណាងរាស្ត្រនីតិកាលទី៣ រដ្ឋាភិបាលចម្រុះមួយត្រូវបានបង្កើតឡើង ដែលក្នុងនោះ គណបក្សប្រជាជនកម្ពុជានិងគណបក្សហ៊្វុនស៊ិនប៉ិច បានព្រមព្រៀងគ្នាធ្វើជាដៃគូក្នុងការដឹកនាំរដ្ឋាភិបាលរហូតដល់ចប់អាណត្តិ ប៉ុន្តែក្រោយមកដោយសារគណបក្សប្រជាជន និង គណបក្សប្រជាជន និងគណបក្សសមរង្ស៊ី បានឯកភាពគ្នាធ្វើវិសោធនកម្មរដ្ឋធម្មនុញ្ញដោយកែប្រែមាត្រានៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញស្ដីពីការបោះឆ្នោតផ្ដល់សេចក្ដីទុកចិត្តបង្កើតរដ្ឋាភិបាលដោយសំឡេងពីរភាគបី មកនៅត្រឹមតែសំឡេងហាសិបបូកមួយនេះ គណបក្សហ៊្វុនស៊ិនប៉ិចក៏លែងជាដៃគូសំខាន់នៅក្នុងការអនុម័តច្បាប់ និង ការធ្វើវិសោធនកម្មរដ្ឋធម្មនុញ្ញ ទៀតហើយ។ គឺចំណុចនេះហើយដែលជាគំនាបនយោបាយ ធ្វើឱ្យសម្ដេចក្រុមព្រះនរោត្តម-រណឫទ្ធិបោះបង់តំណែងជាប្រធានរដ្ឋសភាអាណត្តិទី៣ មុនពេលចប់អាណត្តិ។