ការផ្សំលោកិយសច្ចៈនិងអច្ឆរិយៈ
(អក្សរសិល្ប៍) វិធីតែងនិពន្ធមួយបែប ដែលកវី អ្នកនិពន្ធ លើកយករឿងពិតក្នុងសង្គមនិងរឿងអស្ចារ្យហួសពីការពិតមកបង្ហាញក្នុងស្នាដៃ។ ឧ.១: នៅក្នុងរឿងមហាវេស្សន្តរ ពរទី៥ ព្រះនាងសុបារសុប្បតីបានទទួលពរពីព្រះឥន្ទ្រ មុននឹងព្រះនាងជាព្រះមាតារបស់ព្រះវេស្សន្តរ គឺ "ពេលមានគភ៌ សូមឱ្យមានផ្ទៃពោះរាបស្មើល្អដូចប្រក្រតី" ២។ ឧ.២: នៅក្នុងរឿងរាមកេរ្តិ៍ កាលព្រះរាមយាងទៅដល់ក្នុងព្រៃដើម្បីបួសជាបស្វី "ព្រៃព្រឹក្សាប្រែសភាពពីក្ដៅ ទៅត្រជាក់ ដើមឈើជ្រុះស្លឹកស្រពាប់ស្រពោន ទៅជាលាស់ស្លឹកមានផ្លែផ្កាដង្គុំដង្គោល មើមឈើពុលប្រែក្លាយទៅជាសាបទទួលទានបានរីឯសត្វកាចសាហាវ ប្រែក្លាយជាស្លូត" ៣។