កូនប្រយោល

សូមដាក់សំឡេងនិងរូបភាព។

វិគីភីឌា

ខ្មែរ

ការបញ្ចេញសំឡេង

• អក្សរសព្ទខ្មែរ: /កូនប៉្រយ៉ោល/
• អក្សរសព្ទឡាតាំង: /koun-prâ-yaol/
• អ.ស.អ.: /koːun-prɑ'yaːol/

និរុត្តិសាស្ត្រ

មកពីពាក្យ កូន+ប្រយោល>កូនប្រយោល។

នាម

កូនប្រយោល

1. (សំណង់) ប្រដាប់​មួយ​យ៉ាង​មាន​សណ្ឋាន​ដូច​កូន​តឹង ឬ កូន​ជញ្ជីង សម្រាប់​ចង​ខ្សែ​ស្ទង់​ពី​លើ​មក​ក្រោម ដើម្បី​ឲ្យ​ដឹង​ជា​វៀច ឬ ត្រង់។

បំណកប្រែ

ប្រដាប់​មួយ​យ៉ាង​មាន​សណ្ឋាន​ដូច​កូន​តឹង ឬ កូន​ជញ្ជីង

[[]] :

ឯកសារយោង

• វចនានុក្រមជួនណាត