Jump to content

ក្ងៀក

ពីWiktionary

សូមដាក់សំឡេង។

ខ្មែរ

[កែប្រែ]

ការបញ្ចេញសំឡេង

[កែប្រែ]

និរុត្តិសាស្ត្រ

[កែប្រែ]

មកពីពាក្យ ងាក>ងៀក>ក+្ង+ៀ+ក>ក្ងៀក។ (ផ្នត់ដើម)

គុណនាម

[កែប្រែ]

ក្ងៀក (kngiĕk)

  1. ដែល​ក្ងៀង​ផ្អៀង​ទន់​ទៅ​ម្ខាង
    កក្ងៀក។

សន្តានពាក្យ

[កែប្រែ]

បំណកប្រែ

[កែប្រែ]

ឯកសារយោង

[កែប្រែ]
  • វចនានុក្រមជួនណាត