គុលី

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

--លី បា.; សំ. ( ន. ) (គុលី) ដុំ​មាន​សណ្ឋាន​មូល, ដុំ​មូល​តូច​ៗ ដែល​សម្រាប់​បោះ, សម្រាប់​ប្រមៀល​លេង, ដុំ​កៅស៊ូ​ដែល​ហៅ​ថា ប័ល ក្នុង​សម័យ​នេះ​ក៏​រាប់​បញ្ចូល​ក្នុង​ពាក្យ​នេះ​ដែរ : លេង​កូន​គុលី (ហៅ​ក្លាយ​មក​ជា គ្លី ឬ ឃ្លី) ។ ពាក្យ​នេះ​មាន​កំណើត​ជា​មួយ​នឹង គុលិកា​ ដែរ (ម. ព. គោល ផង) ។ គុឡី