ចក្រភពប៊ីហ្សង់

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search
  1. (ប្រវត្តិ) រដ្ឋដែលមានអត្ថិភាពពីឆ្នាំ៤៧៦-១៤៥៣នៃគ.ស.។ ចក្រភពនេះត្រូវបានគេស្គាល់ថា ចក្រភពរ៉ូមខាងកើត ចុងសម័យបុរាណ ហើយមានការរីកចម្រើនដល់កំពូលនៅឆ្នាំ៥៥៥ នៃគ.ស. ក្នុងរាច្យស្ដេចយូស្ទីនទី១ ដោយការពង្រីកទឹកដីទៅកាន់អាភ្វ្រិកខាងជើង អ៊ីតាលី និងរ៉ូម ដែលមានផ្ទៃដីទំហំ ២៤០០០០០គម.២។ រាជធានីនៃចក្រភពនេះគឺកុងស្តង់ទីណូប។ ពួកគេគោរពសាសនាគ្រិស្ត និងប្រើភាសាឡាតាំងរ៉ូមទាំងភាសាក្រិកបុរាណផង។ ចក្រភពនេះ បានដួលរលំនៅឆ្នាំ១៤៥៣ បន្ទាប់ពីពួកអូតូម៉ង់តួកវាយដណ្ដើមបានទីក្រុងកុងស្តង់ទីណូប។