ចណ្ឌាល

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ច័ន-ឌាល សំ. បា. ( ន. ) មនុស្ស​ពូជ​សូទ្រៈ ពួក​មួយ គឺ​ពួក​មនុស្ស​ត្រកូល​ទាប​ដែល​មាន​ពូជ​ដើម កើត​អំពី​បិតា​ពូជ​សូទ្រៈ មាតា​ពូជ​ព្រាហ្មណ៍ (ក្នុង​សម័យ​បុរាណ​ពី​ព្រេង​នាយ) ។ ក្នុង​សម័យ​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ សំដៅ​ចំពោះ​មនុស្ស​ដែល​ដុនដាប​ថោកទាប ហើយ​កាច​ព្រហើន​មិន​ក្រែង​ច្បាប់ ជា​មនុស្ស​ឥត​អៀន​ខ្មាស ដើរ​សាត់​អណ្ដែត​ទៅ​ជ្រក​អាស្រ័យ​នៅ​ដោយ​សារ​អ្ន​ក​ដទៃ ចេញ​ពី​ផ្ទះ​នេះ​ទៅ​នៅ​ផ្ទះ​នោះ ចេញ​ពី​ផ្ទះ​នោះ​ទៅ​នៅ​ផ្ទះ​ឯណោះ ជា​អ្នក​អែប​អប​គ្រាន់​តែ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​កាច​ច្រឡោង​ខាម​ជានិច្ច ប៉ុន្តែ​មិន​ប្រព្រឹត្ត​ធ្វើ​ចោរ​កម្ម​ទេ ។ កិ. វិ. : ស្រែក​ចណ្ឌាល គឺ​ស្រែក​ជេរ ឬ ស្រែក​យំ​ខ្លាំង​ពេញ​សំឡេង​ឥត​ក្រែង​ឥត​ខ្មាស​អ្នក​ណា ។

សម្គាល់ ៖


ស្រែក​ចណ្ឌាល ប្រើ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ ស្រែក​ជំទាល ក៏មាន ។