ចំណែង
( ន. ) ភាវ:ឬភាពឆ្នែង, ការឃ្វាងចាកលាភ, ដំណើរស៊យ, ភាពមិនសមប្រកប : មានចំណែង, ប៉ះលើចំណែង ។ ឈ្មោះមន្តឬអំពើកិច្ចកលដ៏លាមកដែលធ្វើអ្នកដទៃឲ្យឆ្នែង : ត្រូវចំណែងរបស់គេ, ដាក់ចំណែង (មើលពាក្យ ឆ្នែង និង បង់ចំណែង ផង) ។
( ន. ) ភាវ:ឬភាពឆ្នែង, ការឃ្វាងចាកលាភ, ដំណើរស៊យ, ភាពមិនសមប្រកប : មានចំណែង, ប៉ះលើចំណែង ។ ឈ្មោះមន្តឬអំពើកិច្ចកលដ៏លាមកដែលធ្វើអ្នកដទៃឲ្យឆ្នែង : ត្រូវចំណែងរបស់គេ, ដាក់ចំណែង (មើលពាក្យ ឆ្នែង និង បង់ចំណែង ផង) ។