ចំតិត
( កិ. ) ទយហុចគូទឡើងលើ, បំប៉ះបំពើងគូទឡើង ។ ចំតិតចំតូង គឺចំតិតហើយចំតិតទៀត; ដួលចំតិតចំតូង គឺដួលជ្រហឹតជ្រហម ចំតិតគូទឡើងច្រើនដងច្រើនត្រឡប់ (ពាក្យសាមញ្ញ; ព. គ. ថា : ដួលជ្រហិតជ្រហូម) ។
( កិ. ) ទយហុចគូទឡើងលើ, បំប៉ះបំពើងគូទឡើង ។ ចំតិតចំតូង គឺចំតិតហើយចំតិតទៀត; ដួលចំតិតចំតូង គឺដួលជ្រហឹតជ្រហម ចំតិតគូទឡើងច្រើនដងច្រើនត្រឡប់ (ពាក្យសាមញ្ញ; ព. គ. ថា : ដួលជ្រហិតជ្រហូម) ។