ចំហុង
( កិ. ) ធ្វើឲ្យឱនចុះ, ផុងចុះក្នុងដីជ្រៅ ដោយឲ្យក្បាលឬចុងចុះក្រោម : ចំហុងក្បាលចុះ ។
( ន. ) ទី, កន្លែងដែលឲ្យផុង; ទីដែលជ្រាលចុះជ្រៅស្ទើរតែនឹងទៅជាចំណោត : ចំហុងជ្រោះ, រណ្ដៅចំហុង ។
( កិ. ) ធ្វើឲ្យឱនចុះ, ផុងចុះក្នុងដីជ្រៅ ដោយឲ្យក្បាលឬចុងចុះក្រោម : ចំហុងក្បាលចុះ ។
( ន. ) ទី, កន្លែងដែលឲ្យផុង; ទីដែលជ្រាលចុះជ្រៅស្ទើរតែនឹងទៅជាចំណោត : ចំហុងជ្រោះ, រណ្ដៅចំហុង ។