ច្របាច់ក

ដោយWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ខ្មែរ[កែប្រែ]

និរុត្តិសាស្ត្រ[កែប្រែ]

មកពីពាក្យ ច្របាច់+>ច្របាច់ក។

កិរិយាសព្ទ[កែប្រែ]

ច្របាច់ក

  1. ចាប់ច្បាមក។

ពាក្យទាក់ទង[កែប្រែ]

បំណកប្រែ[កែប្រែ]

ឯកសារយោង[កែប្រែ]

  • វចនានុក្រមជួនណាត