ដង្ហក់

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( កិ. ) ដក​ដង្ហើម​ញាប់​ដោយ​ហប​ណាស់, ហត់​ខ្លាំង​ណាស់ : ដង្ហក់​ញាប់ ។

( កិ. ) ឈើ​ឬ​ឫស្សី​ទន់​រលាស់​បាន សម្រាប់​បិទ​ដី​ស្អិត ឬ​ថ្កៀប​គ្រាប់, ផ្លែ​អ្វី​ៗ​ដែល​មូល ចោល​គ្រវែង​ផ្លោង​បង្អើល​សត្វ : ចោល​ដង្ហក់​បង្អើល​ចាប​កុំ​ឲ្យ​ស៊ី​ស្រូវ ។