ដៅ
( កិ. ) ចុចឲ្យដិតជាសម្គាល់, ធ្វើឲ្យមានគ្រឿងសម្គាល់, គូសចំណាំ : ដៅកំបោរ ។ សំដៅ, តម្រង់ចំពោះដោយស្មាន : ចោរដែលលួចទ្រព្យរបស់ខ្ញុំនោះមិនជាក់ជាឈ្មោះណាទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំដៅលើមនុស្សម្នាក់ ព្រោះមានទំនងគួរឲ្យចាប់មន្ទិល ។
( កិ. ) ចុចឲ្យដិតជាសម្គាល់, ធ្វើឲ្យមានគ្រឿងសម្គាល់, គូសចំណាំ : ដៅកំបោរ ។ សំដៅ, តម្រង់ចំពោះដោយស្មាន : ចោរដែលលួចទ្រព្យរបស់ខ្ញុំនោះមិនជាក់ជាឈ្មោះណាទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំដៅលើមនុស្សម្នាក់ ព្រោះមានទំនងគួរឲ្យចាប់មន្ទិល ។