តន្តិ​ភាសា

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

បា. ( ន. ) ភាសា​ដែល​មាន​របៀប, ភាសា​ដែល​មាន​ក្បួន​វេយ្យាករណ៍​ជា​គោល ដូច​ជា​ភាសា​សំស្រ្កឹត និង​បាលី​ជាដើម : ភាសា​បាលី ជា​តន្តិភាសា ។