ត្រណោត
( ន. ) វល្លិ, ចម្រៀកផ្ដៅ, ដើមរពាក់ឬខ្សែជាដើម សម្រាប់ដោតអ្វីៗដែលគូរដោតបាន : ត្រណោតត្រី, ត្រីមួយត្រណោត ។ កាសមួយត្រណោត គឺកាសចំនួន ១០ តៀន, ក្នុងមួយតៀនមាន ៦០ កាស, មួយត្រណោតត្រូវជា ៦ រយកាស, ដប់ត្រណោតហៅថា មួយបាច់ មាន ៦ ពាន់កាស (មានប្រើតែក្នុងសម័យចាយកាស) ។ ហៅ ហ្រ្វង្សចាស់ (ancien franc) ប្រទេសបារាំងថា ត្រណោតដែរ ហៅដោយធៀបនឹងកាសមួយត្រណោត; ក្នុងសម័យនោះមានសំដីថា ត្រណោតខ្មែរ, ត្រណោតបារាំង ។ ជាប់មួយត្រណោត ឬ ជាប់ទោសមួយត្រណោត (ព. ប្រ.) គឺជាប់ទោសទាំងមួយពួកឬទាំងមួយក្រុមរួមក្នុងពន្ធនាគារជាមួយគ្នា ។ ចាប់បានមួយត្រណោត (ព. ប្រ.) គឺចាប់ចោរបានទាំងមួយពួក ហើយដាក់ឃ្នាងឬដាក់ខ្នោះដៃចងភ្ជាប់គ្នាបណ្ដើរទៅកាន់ទីឃុំឃាំង ។