ទុក-ភិក-ខៈភៃ បា.; សំ. ( ន. ) (--ភយ; ទុរិ្ភក្ស + ភយ) ភ័យព្រោះដំណើរក្របាយ, ភ័យកើតអំពីដំណើរអត់ឃ្លាន ។
