ទុរន់

បា. ( គុ. ) (ទុរន្វយ “ដែល​គេ​ពិបាក​ដឹក​នាំ គាំពារ”) ដែល​គ្រាំគ្រា, ដុនដាប, ត្រដាបត្រដួស : មនុស្ស​ទុរន់; សរសេរ​ជា ទូរន់ ក៏​មាន (ព. កា.) ។