ទូង
( កិ. ) វាយ, សំពង : ទូងក្បាលវាមួយអន្លូងទៅ ! ។ វាយ, សំបត ឲ្យឮសូរទូង ឬឲ្យឮទូងៗ ច្រើនដង : ទូងស្គរ; ច្រើននិយាយថា ទួង : ទួងស្គរ, ទួងគល់ឈើ ។ ទួង
( ឧ. ) សូរស្គរធំដែលពាសស្បែករឹតធូរជាងស្គរធំដែលឮសូរទីងៗ ឬសូរអ្វីមួយដែលឮដូចស្គរទូង ។ ន. ឈ្មោះស្គរធំដែលឮសូរទូងៗ ជាគូរគ្នានឹងស្គរទីង : ស្គរទូងស្គរទីង ។ ទូងៗ