ទូញ

( កិ. វិ. ឬ គុ. ) ដែល​ពេញ​ទាល់​តែ​ទុល ដោយ​ច្រក​ញាត់, ចុក​ញាត់​នូវ​វត្ថុ​ទន់ : ច្រក​សាច់​គ​ទូញ​បាវ, ពម​បាយ​ទូញ​មាត់ ។