ទូទុក្ខ
--ទុក សំ. ( គុ. ) (ទូ កិ. “រងទុក្ខ, ទល់ទុក្ខ” ឬ ន. “សេចក្ដីទុក្ខ”) ដែលមានទុក្ខទំនៅជានិច្ច មិនស្រាកស្រាន្ត, ដែលឱបក្រសោបសេចក្ដីព្រួយទុកឲ្យមាននៅជានិច្ច : មនុស្សទូទុក្ខ ។
--ទុក សំ. ( គុ. ) (ទូ កិ. “រងទុក្ខ, ទល់ទុក្ខ” ឬ ន. “សេចក្ដីទុក្ខ”) ដែលមានទុក្ខទំនៅជានិច្ច មិនស្រាកស្រាន្ត, ដែលឱបក្រសោបសេចក្ដីព្រួយទុកឲ្យមាននៅជានិច្ច : មនុស្សទូទុក្ខ ។