ទើង

( កិ. ) ចង់, ត្រូវ​ការ, (ព. បុ.) : អញ​មិន​ទើង​ទៅ, អញ​មិន​ទើង​ថា ។ ... ទើង​ឆី​ប្រើ​រក ទើង​ស្វែង​ប្រើ​ទៅ ទើង​ស្នេហ៍​ប្រើ​ហៅ មិត្រ​មក​ជា​មិត្រ (មាន​ក្នុង​សាស្ត្រា​ច្បាប់​រាជនេតិ) ។ (ទំនើង ជា​នាម ឬ ជា​សាធនៈ​ចេញ​មក​ពី​ពាក្យ ទើង នេះ) ។