ទែង
( គុ. ) ដែលច្បាស់ណាស់, ជាក់ណាស់, ប្រាដកណាស់ : ភ្លឺច្បាស់ទែង ។ ប្រើជា កិ. វិ. ក៏បាន : ឃើញទែង ។ ប្រើជា ន. ក៏បានខ្លះ : ចេញទែង គឺ ចេញដំណើរ, ចេញមុខអះអាងលើខ្លួនទាំងអស់ ។
( ប. ) ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ទាស់ : ទាស់ទែង ទាស់គ្នាទទឹងទទែង ។