ទោសាគតិ

--គៈតិ បា. ( ន. ) (ទោស + អគតិ) សេចក្ដី​លំអៀង​ព្រោះ​ទោស, ដំណើរ​លំអៀង​ដោយ​សម្អប់ (ម. ព. អគតិ ផង) ។