--ហ៊ឹង ( កិ. វិ. ឬ គុ. ) ដែលមានសូរឮអឺងកងនាំឲ្យហ៊ឹងត្រចៀក : ស្រែកយំទ្រហឹង; សូរទ្រហឹងអឺងកង ។
