ទ្រោល
( កិ. ) បំភ្លឺ, ជ្រោងបំភ្លឺដោយពន្លឺភ្លើងចន្លុះ, ភ្លើងគប់ឬចង្កៀង : ទ្រោលចង្កៀងឲ្យជិតបន្តិចមក !; ចោលពេញទំហឹង : គោទ្រោល, ក្របីទ្រោល ។ រងាវរន្ថាន់ (លលក) : នៅព្រៃក្បែរភូមិខ្ញុំសម្បូរលលកណាស់ តែព្រលឹមឡើងឮសូរវាទ្រោលស៊ាន ។ ព. ប្រ. ខំដើរពេញទំហឹងឬខំធ្វើការពេញកម្លាំង : អ្នកដើរលឿនណាស់ ខ្ញុំខំទ្រោលឲ្យទាន់ ក៏នៅតែមិនទាន់អ្នក; ការនេះធ្ងន់ណាស់ មើលទៅខ្ញុំមុខជាទ្រោល តែម្នាក់ឯងមិនបានទេ (ព. ស្ន.) ។