ធនក្កីតា

ធៈន័ក-កីតា បា.; សំ. ( ន. ) (ធនក្រីតា) ទាសី​ឬ​ស្ត្រី​ដែល​បុរស​លោះ​ដោយ​ទ្រព្យ​យក​មក​ធ្វើ​ជា​ភរិយា ។