និរទោស
សំ.; បា. ( គុ. ) (និទ៌ោស; និទ្ទោស) ដែលឥតទោស, ដែលគ្មានកំហុស : តាមពិតបុរសដែលជាប់ឃុំនេះជាមនុស្សនិរទោសសោះទេ ។ និទ៌ោស
សំ.; បា. ( គុ. ) (និទ៌ោស; និទ្ទោស) ដែលឥតទោស, ដែលគ្មានកំហុស : តាមពិតបុរសដែលជាប់ឃុំនេះជាមនុស្សនិរទោសសោះទេ ។ និទ៌ោស