និស្សយន្តេវាសិក

និស-សៈ យ៉ាន់-តេវា​សិក បា. ( ន. ) ភិក្ខុ​ឬ​សាមណេរ​ដែល​បាន​សូម​និស្ស័យ​យក​ភិក្ខុ​ថេរៈ​រូប​ណា​មួយ​ជា​​និស្សយាចារ្យ (ព. វិ. ពុ.) ។ អ្នក​រៀន​ដែល​បាន​សូម​នៅ​ការ​ជ្រក​អាស្រ័យ​ក្នុង​សំណាក់​នៃ​គ្រូ​ណា​មួយ ។