នៀវ

( ន. ) រង្វះ​ដែល​ប្រសប់​មុខ​ក្ដារ​យ៉ាង​ដូច​ក្ដារ​មឈូស, ក្ដារ​ទូក ជាដើម; គេ​ច្រើន​ហៅ មាត់​នៀវ ។