ដោយWiktionary
Jump to navigation Jump to search

ព្យញ្ជនៈ​ទី ១ ក្នុង​វគ្គ​ទី ៥ ជា​ឱដ្ឋជៈ មាន​សំឡេង​កើត​ត្រង់​រឹម​បបូរ​មាត់ ។ ព្យញ្ជនៈ ប នេះ​មាន​សំឡេង​ជា ៣ យ៉ាង​គឺ ប ប៉ ប៊ ។ តួ ប៉ បើ​ជា​ភាសា​សំស្ក្រឹត-ភាសា​បាលី និង​តួ​ផ្ញើ​ជើង-គ្រវាត់ មិន​បាច់​ប្រើ​មូសិកទន្ត ( ៉ ) ពី​លើ​ទេ ។ តួ ប៉ កាល​បើ​មាន​ស្រៈ ិ ី ឹ ឺ ើ នៅ​ពី​ខាង​លើ​ត្រូវ​យក​មូសិកទន្ត​តែ​ម្ខាង​មក​ភ្ជាប់​ពី​ខាង​ក្រោម​វិញ ដូច​ជា ប៉ិន, ប៉ី, ប៉ឹង, ប៉ឺង ប៉ើង ជាដើម ។ ឯតួ ប៊ ទោះ​បី​មាន​ស្រៈ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​នេះ​នៅ​ពី​ខាង​លើ ក៏​ត្រូវតែ​ប្រើ​ត្រី​សព្ទ (៊) នេះ​ពី​ខាង​លើ​ជា​ដរាប ដូច​ជា​ឈ្មោះ ប៊ិន, ប៊ី ជាដើម កុំ​សរសេរ​ជា ប៉ិន, ប៉ី ដូច្នេះ​ឡើយ ។ ប, ប៉ ជា​សិថិល-អឃោសៈ, ឯ ប៊ ជា​សិថិល-ឃោសៈ; ប៉ សំ. បា. អ. ថ. ប៉ៈ ។