បណ្ដុន

( កិ. ) ធ្វើ​ឲ្យ​ដំរី​ថយ​ក្រោយ​ដោយ​ពោល​ពាក្យ​ថា ដុន ! (ម. ព. ដុន ! កិ. ផង) ។ ព. ប្រ. ធ្វើ​ឲ្យ​ដុនដាប, ឲ្យ​ទន់​ថយ, ឲ្យ​ខ្សោយ​ថយ​អានុភាព (ម. ព. ដុន គុ. ផង) ។