បន្លិច
បន់-ល៉ិច ( កិ. ) ធ្វើឲ្យលេចមក : បន្លិចគ្រាប់ខ្នុរ; បន្លិចសម្ដី ។
( ន. ) មាត់ព្រែកឬមាត់ស្ទឹងដែលចេញទៅចួបនឹងទន្លេឬបឹង ។
បន់-ល៉ិច ( កិ. ) ធ្វើឲ្យលេចមក : បន្លិចគ្រាប់ខ្នុរ; បន្លិចសម្ដី ។
( ន. ) មាត់ព្រែកឬមាត់ស្ទឹងដែលចេញទៅចួបនឹងទន្លេឬបឹង ។