ប៉ៈរ៉ៈមេស សំ. ; បា. ( ន. ) (បរមេឞ្ឋ; បរមិដ្ឋ) អ្នកដែលប្រសើរក្រៃលែងគឺព្រះព្រហ្ម (ហៅតាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍) ។
