បា

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

សំ. បា. ( បុ. ) (បា អ. ថ. ប៉ា. កិ. “ផឹក; គ្រប់គ្រង”; ន. “អ្នក​ផឹក (ទឹក), អ្នក​គ្រប់គ្រង, អ្នក​រក្សា, អ្នក​ទំនុក​បម្រុង”) អ្នក ។ ពាក្យ​សម្រាប់​ហៅ​កូន​ប្រុស​ឬ​មនុស្ស​អ្នក​មាន​អានុភាព​តិច​ជាង​ខ្លួន​ដែល​ទុក​ស្មើ​កូន​ប្រុស​បង្កើត : ម្នាល​បា, ហៃ​បា, នែ​បា ។ ន. ឪពុក (អ. ថ. ប៉ា); ពាក្យ​សម្រាប់​ហៅ​មនុស្ស​ប្រុស​ឬ​សត្វ​ឈ្មោល​ដែល​ជា​គូ​គ្នា​នឹង មេ ថា : មេ​បា; បា​គោ, គោ​បា, បា​ក្របី, ក្របី​បា... (ម. ព. មេ និង មេ​បា ទៀត​ផង) ។