បាដិមោក្ខ
[ ប៉ា-ដិ-ម៉ោក ] (បាលី); ប្រាតិមោក្ស (សំស្ក្រឹត) ( ន. ) ឈ្មោះបាលីពុទ្ធប្បញ្ញត្តិដែលជាសិក្ខាបទមួយៗ សម្រាប់ឲ្យភិក្ខុសូត្រក្នុងទីប្រជុំសង្ឃរាល់កន្លះខែ : រៀនបាដិមោក្ខ, សម្ដែងបាតិមោក្ខ (ពាក្យប្រើក្នុងវិន័យពុទ្ធសាសនា) ។ បាតិមោក្ខ