បារាយ

បារ៉ាយ សំ. ( កិ. វិ. ឬ គុ. ) (បារាយ ឬ បារាយណ ន.) ដែល​ទួទៅ, ដែល​សាយ​សុស​សព្វ​ទៅ; ខ្មែរ​យើង​ប្រើ​បាន​ចំពោះ​តែ​ភ្ជាប់​ជាមួយ​នឹង​ពាក្យ​អាស្រូវ : អាស្រូវ​បារាយ គឺ​អាស្រូវ​កេរ្តិ៍​ឈ្មោះ​សាស​សុស​សព្វ​ទៅ ។