បុនប្បុនក្កម្ម
ប៉ុន៉ាប់-ប៉ុន៉ាក់-ក័ម បា.; សំ. ( ន. ) (បុន “ទៀត” + បុន “ទៀត” > បុនប្បុនំ “រឿយៗ, ញយៗ, ដដែលៗ” + កម្ម “ការ, អំពើ” > បុនប្បុនក្កម្ម; បុនរ៑ + បុនរ៑ > បុនះបុនរ៑ + កម៌ន៑ > បុនះបុនះកម៌ន៑) កម្មដដែលៗ គឺអំពើ, កិច្ចការ, ការរវល់ដដែលៗ របស់សត្វលោក; មានអត្ថន័យថា សត្វលោករមែងតែវិលកើតវិលស្លាប់ដដែលៗ គឺកើតស្លាប់-ស្លាប់កើតបន្តជាតិក្នុងវាលវដ្ដសង្សារ, ក្នុងកំណើតមួយៗ ក៏តែងតែមានការរវល់ដដែលៗ, អំពើដដែលៗ នេះឯង ហៅថា បុនប្បុនក្កម្ម...។ ព. ផ្ទ. អបុនប្បុនក្កម្ម, ខន្ធនិព្វាន (ព. ពុ.) ។