បុប-ផៈវៈដី បា.; សំ. ( ន. ឬ គុ. ) (បុស្បវតី) ស្ត្រីមានផ្កា គឺស្ត្រីមានរដូវ, ស្ត្រីគ្រប់ការ (ព. ខ្ព.) ។
